YAZARIN DÜŞÜ(ŞÜ)
Boşa kirlettim kâğıtları
Her biri
“Kono’nun türküsü oldu”
Anamın deyimiyle
Şiirlerim…
Romanlar tasarladım,
Tarihsel öyküler…
Yarım kaldı,
Beğenmedim biteni de.
Şimdi bir köşe verdiler
Küçük Keban Gazetesinde,
Arıyorum,
Tarıyorum,
Kitaplardan,
İstanbul’da Amcamdan…
Avutuyorum
Hep kendimi…
- Haziran 2007 Elazığ
Cem Bayındır
*Kono’nun türküsü : Yöremizde, uyduruk, deli saçması, anlamsız anlatımlar içeren bir deyim
Yorum bırakın