RUBAİ / Ömer Hayyam 

RUBAİ
“Çon ömr beser resed, çi Bağdad çi Belh,

Peymane ço por şeved, çi şirin u çi telh.

Hoş baş ki bad ez men u to mah besî,

Ez selh be gurre ayed, ez gurre be selh.”
“Ömrün ha Bağdat’ta ha Belh’te bitmiş, hiç önemi yok…

Dolmuşsa kadeh, ha acı ha tatlı, hiç önemi yok .

Takma, sen ben gelmeden önce de ay çok doğmuş batmış

Sensiz de doğar, batar. Sen gidince de doğacak çok.”
چون عمر بسر رسد چه بغداد چه بلخ

پیمانه چو پر شود چه شیرین و چه تلخ

خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی

از سلخ به غره آید از غره به سلخ
(ÖMER HAYYAM)

(Günümüz Türkçesi / Çalışma

Cem Bayindir)