ÖNSÖZ YERİNE
“Ne güzel şiirler yazıyorlar, ne güzel mektuplar. Ne güzel resimler yapıyorlar. Bunca ağır yaşamın sitemini şiir çeker çünkü resim çeker. Bunca ağır yaşamaya karşın yürekte saklanan umut da ancak şiire yüklenebilir.”
—Gülten Akın —
Ailem ve benim için Ahmet Şener özel bir insandır. Özel olması, gerçek anlamda yakın, gerçek anlamda dost ve gerçek anlamda insan olmasından kaynaklanır. Yakınlığı bağlılık, bağlılığı da sevgidir. İnsanı, toprağı, dostluğu yaşar, hem de büyük bir duyarlılıkla yaşar. Yaşam o’nu, o da yaşamı etkiler. Yaşamın kendisini sürüklediği aymazlıklara, yozluklara dirençle karşı kor. En görkemli direnci de sessiz çığlıkları ve soylu suskunluğudur. Bu sessizliğin arkasındaki gönül çağlayanları sanatının öz kaynaklarını besler. Tüm şiirleri yaşamdan damıtılmıştır, yöreseldir, bireyseldir. Şiirleri Keban’dır, dostlardır, Fırat’tır, annedir, babadır. Ahmet Şener hem yaşamında, hem de sanatında; gösterişe, yapmacıklığa, sahte gülüş ve duruşlara hiç yer vermemiştir. Bu nedenle Ahmet Şener şiirlerinde içli bir sıcaklık, yalın ve sade bir söyleyiş; sanatının temel belirleyicisidir. Söz oyunlarına girmez, lafı eveleyip geveleyip yormaz. Düzgün ve akıcı bir dil kurgusuyla söyleyeceğini söyler. Hasan Hüseyin, Ahmed Arif ve Latin ozanların etkisi şiirlerinde gözlemlense de, o şiiriyle bireyseldir, özgündür. Her şiirinde kendine özgü ses ve simgeler bulur. Dil kurgusunu, anlam örgüsüyle ayrılmaz biçimde örtüştürür. Böylece Ahmet Şener şiirlerine, şiirleri de Ahmet Şener’e dönüşür kalır.
Biliyoruz ki yazdıklarından pek azı bizlere ulaşabildi. Paylaşılamayan ve karşılık da bulamayan her değer gibi, Ahmet Şener’in şiir ve yazılarının birçoğu da kendi ellerinde yitip gitti.
Bu kitaba alamadığımız bir şiirinde:
“Babam anlattı (ihtiyat askeri) / Yedi (7) ailenin kadın ve çocukları / Dedi ki hepsi düğüne gider gibi / Giyinmiş kuşanmışlar ölüm günü”. Dizelerinde görülür ki; bir takım tarihsel olaylar şiir diliyle anlatılırken küçük notlar düşülüyor, ses karşılıklarına yeni simgeler bulunuyor. Bu simgeler ilgiyi diri tutuyor ve şiiri de özgün kılıyor. Yine aynı şiirde: “Gelin, yalvarmış 100’başıya / “Bizi süngületme, kurşunlat!…” dizelerinde ise bu tutum ve kurgu daha açık olarak gözleniyor. Harf değeri ile sayı değeri birlikte kullanılıyor. Ahmet Şener şiirlerinde, görsel ve sessel öğelerin ortak kullanımından doğan lirik ve mistik bir etki tüm yapıtlarda kendini derinden derine duyumsatıyor.
Ahmet Şener ; “Keban’dayım akşam sefalarında / Sefası ne ki / İki duble rakı / Keban’dayım temmuzda /” dizeleriyle kendi gönül sıcağını ve içtenliğini yalın ve duru bir söylemle dışa vurur. Ayrıca, karşıt öğelerden oluşan bilinçli bir armoni kurgulayıp buruk bir tat yaratır. Buna en iyi bir örnek de “Yakınma” adlı şiirin son kıtasıdır: “Sıcaklardayım, sinekte / Bulut sıcaklarında / Etrafımda gürül gürül sular /Çöllerindeyim insanın/”
Babam Sabit Bayındır ve Amcam Ahmet Bayındır ile büyük bir dostluğu olan, ben daha 7–8 yaşlarında bir çocuk iken, sıcak bir yaz ikindisinde Garipler Çeşmesinde, kendisine adıyla “Ahmet Şener” diyerek seslendiğimde, babamın, “oğlum, Ahmet Şener arkadaşın mı?” dediği ve birlikte uzunca güldükleri o güzel, ışıklı günlerden bugüne, özel bir yakınlık ve bağlılık duyduğum değerli büyüğüm ve yakın akrabam Ahmet Şener’in şiirleri uzun bir süredir bende bulunuyordu. Bu şiirleri; yayıp yaygınlaştırarak; geleceğe, çocuklarımıza, Kebanlılara ve yazın dünyasına aktarmayı bir görev biliyordum. Bugün artık bu amacımın gerçekleştiğini görüyor ve kendimi son derece mutlu sayıyorum.
Bu yapıtta; insancıl değerlere içtenlikle bağlı ve çektiği bir takım sıkıntılara karşın yaşamında hep onurlu bir duruş sergilemiş, duygulu ve duyarlı, gerçek bir sanatçı olan Ahmet Şener şiirlerinden seçilmiş toplam otuz altı şiir yer alıyor. Ayrıca yine bu yapıtta, Adil Bayındır, Ahmet Bayındır, Sabit Bayındır, Ahmet Demirel, Ekrem Taş, Bekir Çakmak, gibi arkadaşlarıyla büyük dostluklarını, yatılı okul yıllarını, görev aldığı yerlerdeki öğretmenlik günlerini ve ailesini anlatan fotoğraflara da yer verdim. Altı yıl önce genç yaşta yitirdiğimiz Ahmet Şener’in örnek kişiliğini, insan sıcağıyla dolu dostluğunu özlüyor, kendisini rahmet ve saygı ile anıyorum.
Yaşamlarının önemli bölümü Keban’da geçen, adım atılan her yerde varlıkları duyulan ve ikisini de genç yaşlarda yitirdiğimiz Ahmet Şener ve babam Mehmet Sabit Bayındır’ın, Fırat kıyısında, Seftil’de, Nimirli Dağı’nda, Gemibaşında, Keban Çayında, Garipler çeşmesinde birlikte geçirdikleri tatil ve yaz günlerinde, çok okuyup andıkları Anadolu’nun büyük ozanı Karacaoğlan’ın bir şiirini de yazımın sonuna eklemek istiyorum:
“Şu yalan dünyaya geldim geleli
Tas tas içtim ağuları, sağ iken
Kahpe felek vermez benim muradım
Viran oldum, mor sümbüllü bağ iken
Aradılar, bir tenhada buldular
Yaslandılar, şıvgalarım kırdılar
Yaz bahar ayında bir od verdiler
Yandım gittim, ala karlı dağ iken
Karac’oğlan der ki, bakın geline
Ömrümün yarısı gitti talana
Sual eylen bizden evvel gelene
Kim var imiş, biz burada yoğ iken.”
Bu yapıtın oluşumu sürecinde bana; şiirleri sağlayan, önerilerde bulunan, anılarını aktaran, fotoğraf temin eden ve kapak tasarımına destek olan; Amcam Ahmet Bayındır ve Ahmet Şener Ağabey’imin kendisiyle eş kimlik ve kişilikteki oğulları; Kıvanç (Melikşah), Mehmet, Ferhat ve Emre Şener’e destek ve katkılarından dolayı sonsuz teşekkür ederim. Ayrıca kitabın oluşum sürecinde moral gücünü hep duyuran güleryüzlü kızım Başak’a ve yayınevinin tüm olanaklarını bizlere sunan ve yapıtın basımında her türlü özveriyi gösteren arkadaşım Sayın Bahtiyar Ersoy’a da şükranlarımı bildiririm.
Eylül 2007 Elazığ
Cem BAYINDIR
Cem Bayındır 
Yorum bırakın